luk vervaet acid*

Tussenkomst van Luk Vervaet op het dankbaarheidsfeest bij de benoeming van Nadia Fadil. Le Space, 24 september 2017 ( foto : Rosa Parks ) Bij een feest van dankbaarheid zoals dit hebben we altijd een gedachte voor onze moeders. Op dat punt hebben Nadia en ik hebben iets gemeen: onze mama was kuisvrouw.  “ Technicienne de surface ” zeggen ze vandaag in het Frans, alsof het veranderen van een woord de inhoud verandert of verzacht, laat staan hun loon zou doen stijgen. Ik denk dat we beiden het respect voor die vrouwen delen en voor al wat ze ons leerden uit hun harde universiteit van het leven. Bij een gelegenheid als deze, denk ik aan de strijd voor emancipatie die was, die is en altijd zal zijn.   Aan de beweging van al die anonieme kuisvrouwen die in een historische staking in 1955 de apartheidsbussen in Montgomery in de VS boycotten. In de jaren 1950 waren 90 % van alle zwarte vrouwen kuisvrouwen, bleekster, keukenhulp, naaister. Toen Rosa Parks op ...

(inzending voor essaywedstrijd Masereelfonds 2006) What we talk about when we talk about love? Het is de titel van een mooie song op de laatste Pocket Revolution CD van dEUS. Het is vooral de titel van één van de magistrale kortverhalen van de in 1988 overleden Amerikaanse schrijver Raymond Carver. Het verhaal speelt zich af in een altijd desolate sfeer, met een titelvraag die in het verhaal onbeantwoord blijft. Twee koppels, Mel en Teri, Laura en Nick, veertigers, de mannen zowel als de vrouwen gescheiden en hertrouwd, zitten ’s avonds rond de tafel. Ze praten over wat zij vinden van de liefde, over wat absolute en totale liefde zou kunnen zijn. Ze vertellen verhalen over de liefdes die ze hebben gekend. Is het een bewijs van ultieme liefde als je je partner die het wil uitmaken een goed pak slaag geeft? Is echte liefde rattenvergif innemen of je een kogel door de mond schieten uit liefdesverdriet? Is het ziek worden omdat je iemand niet kunt zien….? De gin vloeit welig, maar ze belov...

All my poetry on http://www.dichttalent.nl/?nav=zzgbKsHrGmKhLaC&1pasv=vlpfTsHrGmKhLAiyUnyUD Tinny Mast Alfabet voor Kim en Ken Altijd op zoek Het alfabet van de moeder van Kim en Ken Prijs: € 14,90 oktober 2006 Samengevat: Afscheid nemen van kinderen die nooit meer zullen verjaren, is sinds twaalf jaar een van de rituelen van Tinny Mast. Tinny was 28 toen op 4 januari 1994 Kim, haar dochtertje van 11, en Ken, haar zoontje van 8, verdwenen. Kim werd een maand na de verdwijning teruggevonden in het Asiadok te Antwerpen, vermoord en verkracht. Van Ken is tot vandaag nog altijd geen spoor. Altijd op Zoek leidt de lezer binnen in het verminkte hart van de moeder die achterblijft. Nu eens poëtisch, dan filosofisch, altijd in een eenvoud zonder omhaal, schreef Tinny Mast een parelkrans van 26 woorden, een alfabet van A tot Z, als afscheid aan Kim en Ken. Niet geloofd en vernederd als ‘marginaal’ door gerecht en gerechtelijke politie, werd Tinny Mast met de familie Russo, Brichet, Marchal,...