Hoe een jonge gevangenisdokter uit Haren ons een geweten schopt
Ik werkte nog als lid van de Commissie van Toezicht in de gevangenis van Haren toen dokter Brecht Verbrugghe er arriveerde. “De jonge dokter”, zo noemden de gevangenen hem, had al snel een goede reputatie als zorgverlener. Ook al werkte het gezondheidssysteem zeker in het begin helemaal niet in de nieuwe gevangenis en al hadden de gevangenen een klachtenlijst waarmee je een hele cel kon vullen, ze beseften dat de jonge dokter deed wat hij kon om zieke gevangenen te helpen. Brecht Verbrugghe had er als dokter al heel wat ervaring en expertise opzitten. Als huisarts, als dokter in een psychiatrische kliniek in Gent, als gevangenisdokter bij de gevangenen en de verwaarloosde geïnterneerden in de oude gevangenis in Sint-Gillis en nu dus als dokter in de spiksplinternieuwe gevangenis van Haren. Iemand die, als hij dat wou, het ver kon schoppen in de (medische) gevangenishiërarchie. Samen met enkele collega’s, koos de jonge dokter een heel andere weg. Samen besloten ...