luk vervaet acid*

door Luk Vervaet, ex-leraar in de gevangenissen en activist De confrontatie met zichzelf, de onzekerheid over morgen, de eenzaamheid en het isolement, de dode tijd, de verveling, de frustratie, de woede, de hoop en de wanhoop, de spijt, de angst. Allemaal gevoelens die op de een of andere manier door het hoofd razen van mensen in detentie.  In het gevangenismuseum van Tongeren, dat van 2005 tot 2008 bestond, had ontwerpster Linde Hermans, een tiental oude cellen omgebouwd tot plaatsen die de gevoelens van de gevangen mens uitdrukken. Met behulp van kleur, foto’s, allerlei constructies en montages bracht ze tot leven hoe een gedetineerde zich voel.  Gevangenismuseum van Tongeren  : de tafel  Elk van de bijna 300.000 mensen die het gevangenismuseum bezochten kon zelf zijn conclusies trekken over zin of onzin van de gevangenis. Maar niemand ontsnapte aan het gevangenisgevoel in die beladen, loden sfeer in ruimtes die geen 9m² bedragen. Niemand on...

 Een interview door Luk Vervaet Ik ontmoet haar in het buffet van het station van Hasselt. Ze is net terug uit verlof. Ze toont me een dik, kleurig boekje – hard cover, klein formaat, met de foto’s van ondermeer Lieve Blancquaert. Elke  bezoeker van het gevangenis museum ontving dit, zegt ze, terwijl ze zich verontschuldigt : “Ik heb wel heel wat documentatie doorgenomen en foto’s herbekeken, maar ik heb me misschien toch niet genoeg voorbereid op dit gesprek.”  Onterechte vrees, zoals u verder zult merken.  Van mijn kant had ik haar website, lindehermans.be, bekeken. Met werk voor de publieke ruimte, exposities, evenementen. Maar ook ontwerpen voor kleding, schoenen, en meubelen. Telkens vergezeld van een tekst die iets zegt over de zin van het voorwerp. Een persoon met een drive, zoveel is duidelijk, vanaf het eerste contact.  Als ik haar aanspreek als ‘de kunstenaar achter het gevangenismuseum’, zegt ze : ”Ik zie mezelf niet als kunstenaar. Ik ben...