"Zolang Gaza niet in opstand komt, zal de wereld niets doen", (Michael Lynk, UNO-rapporteur over Palestina, in 2019) [1]
Deel 3: 7 oktober 2024, een jaar opstand van het getto van Gaza Ik herinner me de zeldzame keren dat we met een delegatie ontvangen werden op het kabinet van de liberaal Didier Reynders, toen minister van buitenlandse zaken, over de zaak Ali Aarrass.(2) We gingen er pleiten voor een minimale humanitaire tussenkomst: consulaire bijstand van België voor deze Belgo-Marokkaan, onterecht beschuldigd van terrorisme, bijna op sterven dood in een Marokkaanse gevangenis. En iedere keer vielen de kabinetsleden uit de lucht toen we spraken over de stapels UNO-documenten, de oproepen van Amnesty en andere mensenrechtenorganisaties die zwart op wit getuigden over de foltering van Ali Aarrass in Marokko. “Nooit van gehoord, oh dat wisten we niet”, zegden ze. Was het pure schijnheiligheid of pure onverschilligheid, wie zal het zeggen. Feit is dat al die rapporten ergens in een stoffige hoek in het ministerie moeten hebben liggen rotten. Niets veranderde. We verlieten het gebouw met ...