luk vervaet acid*

Click here :  Belgian Prison Policy: Half a Century of Broken Promises   NL : De Begijnenstraat vijftig jaar later of het failliet van de “hervorming van de gevangenis” .

  par Luk Vervaet  1973 Il y a près d’un demi-siècle, j’ai été enfermé pendant un mois à la prison de la Begijnenstraat, à Anvers. J'avais vingt ans lorsque j'ai fait connaissance avec un commissariat de police, puis avec une cellule dans les sous-sols du palais de justice d'Anvers, puis avec une cellule de prison, celle de la Begijnenstraat et enfin avec le tribunal. Jeune militant, j'avais rejoint une vingtaine d'autres personnes d'Alle Macht aan de Arbeiders (AMADA), organisation maoïste, dans la grève des dockers d'avril-mai-juin 1973 à Anvers et Gand, une grève dite sauvage, c’est-à-dire non reconnue par les syndicats. C'était la période « d’après mai 68 ». On cherchait un candidat pour être le porte-parole d'AMADA dans cette grève et c'est ainsi que je suis devenu l'homme au mégaphone. Cela allait conduire à mon arrestation et à mon emprisonnement, après un violent affrontement entre la police, les grévistes et les militants, le 14 ma...

   voor de gevangenis van Berkendael 1973 Vijftig jaar geleden zat ik een maand opgesloten in de Begijnenstraat. Ik was twintig toen ik voor het eerst kennis maakte met een politiebureau, dan met een cel onder het Antwerpse justitiepaleis en daarna met een gevangenis, die van de Begijnenstraat in Antwerpen en daarna met de rechtbank. Het zou me later nog wel een paar keer overkomen. Als jonge militant had ik me samen met een twintigtal anderen van Alle Macht aan de Arbeiders (AMADA), een maoïstische groep, geëngageerd in de niet door de vakbonden erkende dokwerkersstaking van april-mei-juni 1973 in Antwerpen en Gent. Het was de periode ‘post-mei-68’. Men zocht een kandidaat om in die staking de woordvoerder van AMADA te zijn en zo werd ik de man met de megafoon, iets wat, na een gewelddadig treffen tussen politie, stakers en militanten, op 14 mei 1973, tot mijn arrestatie en opsluiting zou leiden. [1] Het incident gebeurde tijdens een betoging toen dokwerkersvrouwen door ...

  Luk Vervaet, ex-gevangenisleraar De wensen voor een gelukkig, gezond, vredevol 2022 waren nog niet koud of de nationale staking van de cipiers in de gevangenissen zette ons weer met de voeten op de grond en de families van de gedetineerden op de straatstenen. Inzet: de dramatische overbevolking van de gevangenissen die al bestaat sinds enkele decennia en die ook dit jaar niet zal opgelost worden. Een socialistische vakbondsman zei op TV: “ Gevangenen zitten met drie op cel. Een van de drie slaapt op een matras op de grond. Als we ’s morgens de cel willen binnengaan moeten we eerst vragen de matras weg te halen, anders kunnen we de deur niet openen. Bij de voedselbedeling is er voor een van de drie geen plaats aan tafel, hij eet zijn maaltijd op de toiletpot .”. Men vraagt zich af hoe het zit met de zorg in zo’n overbevolkte gevangenis. Wat gebeurt er met de talrijke zieken? Wanneer kan men daar nog een douche nemen? Hoeveel voedsel is er beschikbaar? Is het verantwoord om in ...