luk vervaet acid*

  Van 23 tot 29 september 2025 vindt in New York de 80 ste Algemene Vergadering (AV) van de Verenigde Naties (VN) plaats. De genocide in Gaza zal het brandende onderwerp zijn waarover de staatshoofden en regeringsleiders zich zullen uitspreken. Sommige van deze sprekers zijn medeplichtig aan de genocide door hun stilzwijgen en hun weigering om actie te ondernemen. Anderen zijn er rechtstreeks verantwoordelijk voor vanwege hun politieke, militaire en economische steun aan Israël. Sommige westerse landen, zoals België, proberen de schijn van het westerse fatsoen hoog te houden door Palestina als staat te erkennen. Maar na twee jaar genocide en totale vernietiging van de infrastructuur is er niets meer over dat op een Palestijnse staat lijkt. Bovendien gaat deze erkenning gepaard met koloniale voorwaarden. Ziet u, geen enkel land kan een einde maken aan het koloniale bloedbad van Israël. Geen enkel land kan Israël dwingen om de grenzen van Gaza te openen voor journalisten, hulpve...

Een van de mooiste Kerst en Nieuwjaarsboodschappen uit 2024 die ik heb mogen lezen was te zien en te lezen in de videobrief die kinderen van de school Sancta Maria in Leuven schreven aan koning Filip (1).  De jonge initiatiefnemers Hebe Gestels en Rahaf Ghorafi getuigden er met hun klasgenoten van klas 1A5 over de bijna-wanhoop onder de kinderen over wat er aan de hand is in de wereld van vandaag:  "Het lijkt soms alsof grote mensen gewend zijn geraakt aan kansarme of overleden kinderen. Je kunt ons naïef noemen, maar wij geloven echt dat het in de toekomst beter kan». Een leraar uit de school zei: “Ik hoor veel wanhoop in de stemmen van onze leerlingen en dat is zowat de engste emotie waarmee een 12-jarig kind geconfronteerd kan worden. Maar gelukkig hebben ze hun radeloosheid en boosheid omgezet in actie."  Proficiat aan de kinderen en de leerkrachten die zich niet laten intimideren door de boodschap: importeer vooral geen buitenlandse conflicten tot bij ons. Misschien ...

 Er werd gefeest, gedanst en met vlaggen gewaaid in Israël, soldaten deelden snoepjes uit, de plaat van Queen “Another one bites the dust” (nog een die in het stof bijt) werd gespeeld: vreugde alom bij het nieuws van de dood van Yahya Sinwar, de leider van Hamas en Israël’s most wanted man . Op 16 oktober 2024, precies een jaar en een week na de uitbraak uit het getto van Gaza, werd hij gedood nadat een Israëlische tank het gebouw waarin hij zich bevond aan flarden schoot. De woordvoerder van het Israëlische leger (IDF) zei dat Sinwar stierf als een “opgejaagde en verslagen outcast”.  Westers applaus Zoals dat gebruikelijk is in het democratische westen, herinner u de uitspraken na de executies van Nicolae Ceaucescu (1989), Cheikh Ahmed Yassine (2004), Saddam Houssein (2006), Mouammar Kaddafi (2011), en recent na de executies van Qassem Souleimani, Ismaël Haniyeh, Hassan Nasrallah en vele anderen, werd ook de succesvolle executie van Sinwar door de leiders van de Verenigde Sta...

  Deel 3: 7 oktober 2024, een jaar opstand van het getto van Gaza  Ik herinner me de zeldzame keren dat we met een delegatie ontvangen werden op het kabinet van de liberaal Didier Reynders, toen minister van buitenlandse zaken, over de zaak Ali Aarrass.(2)  We gingen er pleiten voor een minimale humanitaire tussenkomst: consulaire bijstand van België voor deze Belgo-Marokkaan, onterecht beschuldigd van terrorisme, bijna op sterven dood in een Marokkaanse gevangenis. En iedere keer vielen de kabinetsleden uit de lucht toen we spraken over de stapels UNO-documenten, de oproepen van Amnesty en andere mensenrechtenorganisaties die zwart op wit getuigden over de foltering van Ali Aarrass in Marokko. “Nooit van gehoord, oh dat wisten we niet”, zegden ze. Was het pure schijnheiligheid of pure onverschilligheid, wie zal het zeggen. Feit is dat al die rapporten ergens in een stoffige hoek in het ministerie moeten hebben liggen rotten. Niets veranderde. We verlieten het gebouw met ...