luk vervaet acid*

pic: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/ 2024/02/08/  Ik houd niet zo van cijfers omdat ze zo emotieloos zijn en vaak de mensen onzichtbaar maken. Maar misschien klopt dat niet. Want het omgekeerde is waar. Niet voor niets worden cijfers vaak verborgen gehouden. Precies omdat ze ons een realiteit tonen, ons toelaten om evoluties te zien, om conclusies te trekken, om voorspellingen te doen over waaraan we ons mogelijks kunnen verwachten in de toekomst.  In dit derde stuk over het geweld van de gevangenis een bijdrage over onbestaande cijfers en statistieken . Of beter over de ontkenning en de onverschilligheid van de politiek en de gevangenisautoriteiten tegenover het gevangenisgeweld en het compleet gebrek aan visie over wat de toekomst ons zal brengen.  Loop maar door, er valt niets te zien In een hoogontwikkeld kapitalistisch land als België kan je het zo gek niet bedenken of er bestaan statistieken over. Van hoeveel kilo frieten de Belgen per jaar eten tot hoeveel mensen er ...

Hitte in de gevangenis picture Tommy/Reporterre  Een serie over het geweld van de gevangenis, deel 1 pour le français, voir lien en bas “Een tikkende tijdbom”. “Vrees dat de hitte kan leiden tot escalatie, agressie en onrust”.(1)  “Hittegolf en overbevolking: de explosieve cocktail binnen de gevangenissen: de gevangenen stikken”.(2)  Het zijn enkele van de uitspraken van directies en gevangenispersoneel in de pers tijdens de recente warmtegolf. Die duurde gelukkig niet al te lang, al weet iedereen die in een oude gevangenis zit of werkt weet dat zo’n warmte wekenlang blijft hangen. Het is niet dat die alarmkreten voor enige commotie hebben gezorgd bij politici, media of publieke opinie. De bescherming van dieren bij zo’n heet weer krijgt meer aandacht dan die van gevangenen. Let wel, ik hou van dieren, maar het is niet normaal dat gevangenen nog in een categorie lager zitten dan de dieren.  “De administratie stelt geen ventilatoren ter beschikking”, zei een cipier va...

Toen ik nog les gaf in de gevangenis van Sint-Gillis, schreef ik in De Standaard van 19 november 2009 onderstaand opiniestuk over het geweld in de Belgische gevangenissen.  Aanleiding was de revolte in de gevangenis van Andenne die er kwam als reactie op de mishandeling en religieuze vernedering door de politie van gevangenen in Vorst, en de moord op Michael Tekin in de gevangenis van Jamioulx. Een rappel over wat zestien jaar geleden gebeurde, maar met de hete zomer in onze gevangenissen voor de deur voor de deur meer dan actueel.     De Standaard 19 november 2009  https://www.standaard.be/opinies/het-geweld-van-de-belgische-gevangenissen/46370723.html    “Een verslag van de Commissie van Toezicht van de gevangenis van Vorst bracht aan het licht hoe politieagenten van de zone Brussel-Zuid gedetineerden in de gevangenis van Vorst vernederden en in het kruis sloegen. Volgens LUK VERVAET is dat soort geweld in gevangenissen helemaal niet zo zeldzaam...

  Ik werkte nog als lid van de Commissie van Toezicht in de gevangenis van Haren toen dokter Brecht Verbrugghe er arriveerde. “De jonge dokter”, zo noemden de gevangenen hem, had al snel een goede reputatie als zorgverlener. Ook al werkte het gezondheidssysteem zeker in het begin helemaal niet in de nieuwe gevangenis en al hadden de gevangenen een klachtenlijst waarmee je een hele cel kon vullen, ze beseften dat de jonge dokter deed wat hij kon om zieke gevangenen te helpen.  Brecht Verbrugghe had er als dokter al heel wat ervaring en expertise opzitten. Als huisarts, als dokter in een psychiatrische kliniek in Gent, als gevangenisdokter bij de gevangenen en de verwaarloosde geïnterneerden in de oude gevangenis in Sint-Gillis en nu dus als dokter in de spiksplinternieuwe gevangenis van Haren. Iemand die, als hij dat wou, het ver kon schoppen in de (medische) gevangenishiërarchie.   Samen met enkele collega’s, koos de jonge dokter een heel andere weg. Samen besloten ...

We willen geen doden meer in de gevangenis pic Socialist worker In januari van dit jaar, nadat een Franse onderzoeksjournalist de kat de bel had aangebonden, kwam er ook in België een onderzoek naar de woonzorgcentra van de groep Orpea. Familieleden klaagden nochtans al meer dan een jaar over de wantoestanden in die commerciële centra en “het gebrek aan basiszorg en betrokkenheid”. In april 2022 ging er opnieuw een onderzoek van start, ditmaal naar de mistoestanden in de kinderopvang. De krant Het Laatste Nieuws maakte een grote titel met de uitspraak van een familie over hun mishandeld kind: “Mishandeling in de kinderopvang : geen getuigen, geen camera en Arne (1,5) kan het niet vertellen. Dus staan wij machteloos”. [1] Wat de gevangenissen betreft moet je aan zo’n krantentitel niet veel veranderen: ”Dood in de gevangenis: geen getuigen, geen camera en X kan het niet meer vertellen. Dus staan wij machteloos.” Het is het lot van de families van gedetineerden die stierven in de Bel...