Articles

2001-2026, vingt-cinq ans de « guerre mondiale contre le terrorisme », le nouveau nom du colonialisme occidental

-
Image
  De l’Afghanistan à l’Iran, de Guantanamo à Maduro. Pas de fin en vue ? Ce qui s’est passé en 2001 relève de la préhistoire pour un jeune d’aujourd’hui, âgé de vingt ou trente ans. On ne peut pas en vouloir aux jeunes : ils ont déjà assez de mal à gérer la situation actuelle et le flot d’informations qui les submerge. Nos dirigeants leur ont également appris que les guerres à l’étranger – qu’ils appellent généralement des « conflits » – dans lesquelles l’Occident impérialiste est directement ou indirectement impliqué, ne doivent surtout pas être importées chez nous ; le prix de l’essence à la pompe et la sécurité du retour de nos touristes depuis les zones de guerre, voilà ce qui, pour nos médias, doit retenir notre attention. Pour le reste, nous ne pouvons rien y faire de toute façon.   Qui parle encore de la guerre contre l’Afghanistan qui a commencé il y a vingt-cinq ans, de la guerre contre l’Irak qui a suivi, chacune ayant fait des centaines de milliers de morts ? O...
Enregistrer un commentaire
Lire la suite

2001-2026, vijfentwintig jaar “Global War on Terror”, de nieuwe naam van het Westerse kolonialisme

-
Image
Image: Midhun Puthupattu   Van Afghanistan tot Iran, van Guantanamo tot Maduro. Geen einde in zicht? Wat er in 2001 gebeurde behoort, voor een doorsneejongere die vandaag twintig of dertig is, tot de prehistorie. Men kan het de jonge mensen niet kwalijk nemen: ze hebben het al moeilijk genoeg met de situatie van vandaag en met de golf van informatie die hen overspoelt. Er is hen door onze bewindvoerders ook geleerd dat de oorlogen in het buitenland, conflicten noemen ze dat, waarin het imperialistische Westen rechtstreeks of onrechtstreeks verwikkeld is, vooral niet mogen geïmporteerd worden; de prijs van de benzine aan de pomp en of onze toeristen veilig uit oorlogsgebieden naar huis kunnen, dat is waar, voor onze media, onze interesse naartoe moet gaan. Aan de rest kunnen we toch weinig of niets doen.    Wie spreekt er nog over de oorlog tegen Afghanistan die vijfentwintig jaar geleden begon, over de oorlog tegen Irak die erop volgde, telkens met honderdduizend...
Enregistrer un commentaire
Lire la suite

Terug naar de gevangenis

-
Image
    (De gevangenisrevolutie van Van Quickenborne deel 2) Ik ga weer naar de gevangenis. Of, om eens een andere benaming te gebruiken, naar een van de 43 penitentiaire instellingen of detentiekampen, als je de detentiecentra voor illegalen meetelt, die ons land rijk is, en zonder de constructies mee te tellen die in aanbouw zijn. Als je die laatste er bijtelt zijn er binnenkort zo’n 50 gevangenissen in België. Een absoluut record. Het record van meer dan 13000 gevangenen, gestockeerd op 11000 plaatsen, en waarvan er zo’n 700 op de grond slapen, dat record is al een jaar geleden gebroken.    Terug naar de gevangenis dus, in mijn geval niets bijzonders zoals de titel misschien suggereert.  Ik ga er niet heen als een recidivist of als een van de 3000 mensen die een briefje ontvingen om zich aan te melden in de gevangenis na enkele jaren angstig afwachten op een vrijgekomen plaats. Ik ga ook niet meer, zoals vroeger, als leraar of als lid van een Commissie van Toezic...
Enregistrer un commentaire
Lire la suite

Jaar vier van de gevangenisrevolutie van Van Quickenborne. Tijd voor een testweekend (in een cel met drie)

-
Image
Foto Recht naar de gevangenis   Het nieuwe jaar 2022 was nog maar een paar dagen oud, toen toenmalig minister van Justitie Van Quickenborne in een opiniestuk in de krant De Standaard “een revolutie” aankondigde in de gevangenissen. (1) Met de bescheidenheid die hem kenmerkt, schreef hij dat het vanaf nu gedaan zou zijn met “de hoge recidivecijfers, de strafinflatie en de overbevolking waarmee we al decennialang te maken hebben.” Voor hij bij de VLD ging, was de man nog lid geweest van AMADA, de voorloper van de PVDA, en misschien had hij uit die periode het woord revolutie onthouden. Ik citeer hem: “Onder de waterlijn voltrekt er zich een stille revolutie in het gevangeniswezen”. Voor die revolutie ging hij nieuwe gevangenissen bouwen en miljoenen euro’s investeren in het gevangeniswezen. En ook ging hij in de gevangenissen een soort tewerkstellingsbureaus inrichten in de vorm van detentiebegeleiders om de individuele detentieplannen van de gedetineerden op te volgen.    ...
Enregistrer un commentaire
Lire la suite