Terug naar de gevangenis
(De gevangenisrevolutie van Van Quickenborne deel 2) Ik ga weer naar de gevangenis. Of, om eens een andere benaming te gebruiken, naar een van de 43 penitentiaire instellingen of detentiekampen, als je de detentiecentra voor illegalen meetelt, die ons land rijk is, en zonder de constructies mee te tellen die in aanbouw zijn. Als je die laatste er bijtelt zijn er binnenkort zo’n 50 gevangenissen in België. Een absoluut record. Het record van meer dan 13000 gevangenen, gestockeerd op 11000 plaatsen, en waarvan er zo’n 700 op de grond slapen, dat record is al een jaar geleden gebroken. Terug naar de gevangenis dus, in mijn geval niets bijzonders zoals de titel misschien suggereert. Ik ga er niet heen als een recidivist of als een van de 3000 mensen die een briefje ontvingen om zich aan te melden in de gevangenis na enkele jaren angstig afwachten op een vrijgekomen plaats. Ik ga ook niet meer, zoals vroeger, als leraar of als lid van een Commissie van Toezic...