Articles

Het proces in beroep tegen het kamikazenetwerk voor Irak : de verloren eer van de Belgische democraten

Ik heb me altijd ongemakkelijk gevoeld bij mensen die moord en brand schreeuwen over concentratiekampen vroeger en elders, en die tegelijk de ogen afwenden als het erom gaat voor eigen deur te vegen. Natuurlijk is Guantanamo ver van ons bed. Maar ook bij ons sijpelen opvattingen en praktijken binnen, die daar hun inspiratie vinden. Zo zal de Belg Bilal Soughir (34) op maandag 21 april « Guantanamogewijs » uit de gevangenis naar het Brusselse Hof van Beroep worden overgebracht. Met een zwarte kap over het hoofd, met een soort lassersbril die hem het zicht belet, geketend aan een gordel rond zijn middel en aan de voeten. Van de twee en een half jaar die hij al in de cel zit bracht hij liefst 18 maanden in « strikt regime » door. Bilal Soughir heeft geen oude mensen beroofd of kinderen ontvoerd. Hij heeft geen gewapende overvallen of aanslagen beraamd of gepleegd. Hij verschijnt voor rechtbanken, zowel in eerste aanleg als in beroep, die zich specialiseren in antiterrorisme. Op basis van ...

Le procès en appel contre le réseau kamikaze pour l'Irak : l'honneur perdu des démocrates belges

Je me sens toujours mal à l'aise face à des gens qui s'indignent haut et fort des camps de concentration de jadis et d'ailleurs, mais qui détournent pudiquement les yeux quand il s'agit de balayer devant leur propre porte. Guantanamo, c'est bien loin de chez nous. Pourtant chez nous aussi s'insinuent des conceptions et des pratiques qui y trouvent leur inspiration. Le Belge Bilal Soughir (34 ans) sera ainsi emmené, "à la manière de Guantanamo", de la prison à la Cour d'appel de Bruxelles, le 21 avril prochain. La tête recouverte d'une capuche noire, une paire de lunettes de soudeur lui empêchant toute vue, enchaîné à une ceinture à la taille et aux pieds. Des deux années et demi qu'il a déjà passées en prison, il a vécu pas moins de dix-huit mois sous un régime strict. Bilal Soughir n'a pas détroussé des personnes âgées ou enlevé des enfants. Il n'a pas commis de braquages armés, ni planifié ou commis des attentats. Il comparaît dev...

Sommes-nous condamnés à la prison ?

Image
Sommaire « Contradictions » - Spécial Prisons · Luk VERVAET : Présentation · Loïc WACQUANT : Insécurité sociale et surgissement sécuritaire · BAN PUBLIC : La politique pénale et pénitentiaire en France · Jean-Marc MAHY : Le solde de ma dette · Kristel BEYENS : Une justice pénale colorée ? · Samira BENALLAL : Un cri de désespoir · Harry WESTERINK : Prisons pour illégaux aux Pays-Bas · Jean FLINKER : Ni malfaiteurs, ni criminels, ni terroristes · Pierre VIART : Trois jours dans l' « entité ennemie » de Gaza · Luk VERVAET : Le grand bond en arrière · Delphine PACI : Briser le secret . CAMPACC : Campagne contre la criminalisation des communautés · Tippa NAPHTALI: Organisons-nous contre les décès en détention · Jean-Marc MAHY : Des mots sur des maux · Claire CAPRON : La prison, c'est dur… en sortir, c'est sûr… · Daniel WAGNER : Mettons les profs en prison ! · Christiane VERNIERS : Prison et… réinsertion ? · Sophie BUYSE : Les neuf portes de la prison · Joe SIM : La question de l...

DHKP-C proces : Antwerps Hof haalt federaal procureur onderuit.

Na om en bij de veertig zittingen van rechtbanken in Brugge, Gent, Brussel en Antwerpen, besliste het Hof van Beroep te Antwerpen op 7 februari 2008 de 7 beklaagden van de DHP-C vrij te spreken van de betichting van « bendevorming », « criminele organisatie » en « terroristische organisatie ». Het bezit van wapens en valse documenten, die waren gevonden in een appartement in Knokke op 26 september 1999 en waarmee dit hele proces eigenlijk begonnen was, werd voor 3 van hen bewezen geacht en bestraft volgens de normale Belgische strafwet. Musa Asoglu, Kaya Saz en Fehriye Erdal kregen daarvoor respectievelijk 3 jaar, 21 maand en 2 jaar. Ze kregen alle drie uitstel van de straf voor het deel dat ze nog niet in de gevangenis hebben gezeten, omdat ze « een blanco strafregister hebben » (pag 176 van het arrest van het Hof van Beroep van Antwerpen). Sukriye Akar, Dursun Karatas, Zerrin Sari en Bahar Kimyongur werden vrijgesproken over de hele lijn. Ook al had de voorzitter van de rechtbank het...

Het proces Abou Jahjah: waakzaamheid is geboden!

Image
De strafrechtelijke veroordeling, eind 2007, van AEL-leiders Ahmed Azzuz en Dyab Abou Jahjah moet iedereen verontrusten die begaan is met democratie en gerechtigheid. Het zware vonnis – 1 jaar effectieve celstraf en een schadevergoeding van meer dan 5.000 euro – komt er pas volle vijf jaar na de vermeende feiten, op basis van een bewijslast die op tal van punten grote vraagtekens oproept. Als burgers die bekommerd zijn om onze rechtsstaat, is het onze plicht hiertegen te protesteren. - De indruk bestaat dat dit proces het sluitstuk vormt van een jarenlang volgehouden poging van politiek, media en gerecht om de betrokkenen en hun organisatie te demoniseren en criminaliseren – een opzet dat zijn politieke climax kende toen premier Guy Verhofstadt in het parlement de arrestatie van Abou Jahjah aankondigde en het principe van de scheiding der machten (een fundament van de rechtsstaat) met voerten werd getreden. Sindsdien zijn alle mogelijke beschuldigingen in de media gebracht: tegenwerkin...

Hans Van Temsche : Occasion manquée

Luna ne grandira jamais. Elle n'aura pas de fête de mariage, ne connaîtra pas la joie d'offrir des petits-enfants à ses parents. La petite fille d'Oulematou ne connaîtra jamais la maman venue travailler en Belgique pour qu'elle puisse vivre, elle, entourée de l'amour de sa famille. Quant à Sogul, elle pourra peut-être - mais un tout petit peut-être - redevenir la femme jolie et énergique dont il ne lui reste que la photo "d'avant". Cependant, malgré tout mon respect pour ces victimes, pour le chagrin de leurs proches et le travail des avocats, la condamnation à vie de l'assassin raciste Hans Van Temsche ne suscite en moi aucun sentiment de "satisfaction" ou de "soulagement". Si ce procès est effectivement historique, je crois aussi qu'il a raté une chance historique. Celle de lancer un signal capable de nous aider à sortir du marécage de violence et de racisme dans lequel nous risquons fort de nous enfermer. En premier lieu,...

Hans Van Temsche : de gemiste kans.

Luna zal nooit groot worden. Ze zal nooit een trouwfeest hebben, haar ouders nooit de vreugde van kleinkinderen schenken. Het dochtertje van Oulematou zal nooit de mama kennen die voor haar, haar grootouders en familie, in België kwam werken. En misschien, alleen maar heel misschien, wordt Sogul weer de mooie, energieke vrouw op de foto van vroeger. En toch, ondanks al mijn respect voor de slachtoffers, het verdriet van de nabestaanden en het werk van hun advokaten, brengt de veroordeling tot een levenslange gevangenisstraf van de racistische moordenaar Hans Van Temsche (HVT) mij geen gevoel van ‘tevredenheid’ of ‘opluchting’. Als dit assisenproces inderdaad historisch was, dan heeft het de historische kans gemist om een signaal te geven dat ons moet helpen om ons uit het moeras van geweld en racisme te halen, waarin we dreigen weg te zinken. Ten eerste, wat de dader betreft. De volksjury oordeelde dat er voor het racisme van HVT geen enkele verontschuldiging is. Daarmee drukte de jury...